• Anita Hol-Bubeck
  • Berg en Dalseweg 78
  • 6522BP Nijmegen
  • tel. 024-324 96 20
  • anita.hol@planet.nl
contact opnemen

Home

Sinds juni 2001 ben ik assurantiedocent en auteur. Daarvoor werkte ik als schadebehandelaar bij verschillende  assurantiekantoren en was ik partime opleider. Ik ontwikkel en verzorg ik (maatwerk) opleidingen en daarnaast schrijf ik artikelen. Kijk bij Informatie & werkzaamheden voor een uitgebreide omschrijving.

Bij een van mijn opdrachtgevers, Bureau DFO, heeft een lesobservator een les van mij bezocht en hij schreef het volgende verslag: 'Anita doceert hoofdzakelijk op het gebied van schade (schadeverzekeringen) Zij geeft haar lessen met vaart, humor en flair. Anita is vrijwel continu in beweging. Nooit storend. Altijd functioneel. Doel is in contact met haar cursisten te blijven, de groep alert te houden.'

Ik schrijf regelmatig korte verhalen , voor de vakpers of voor websites. Deze verhalen schrijf ik vaak naar aanleiding van gebeurtenissen die ik zelf mee maak. Hieronder volgt een voorbeeld van zo'n verhaal. 

Vraagjes voor onderweg

Voor mijn werk ben ik regelmatig met mijn auto onderweg naar diverse leslocaties door heel Nederland. Vooral als ik ergens in een file sta, vind ik het wel leuk als ik gebeld wordt. Gezellig een praatje maken met een van mijn familieleden. Ik ben dan zelfs bereid om naar een verkooppraatje te luisteren of om aan een enquête mee te doen!

Maar nog leuker is het als (oud) cursisten mij bellen om een vraag te stellen of om iets met mij te bespreken. Soms zijn de vragen kort en simpel. Zoals de vraag van een cursist: ‘Anita je hebt ons in de les verteld over het recall risico en nu ik onderweg ben naar het examen weet ik het niet meer’. Mijn antwoord was kort en vooral bijzonder geruststellend: ‘het risico, dat een product teruggeroepen moet worden. Vrij vertaald zou je kunnen zeggen het terugroep risico’. Ik had in ieder geval, staande in file, weer een goede daad verricht.

Vijf minuten later en amper1 kilometerverder ging de telefoon weer. ‘Nog een vraagje’ klonk het paniekerig ‘Wat is subrogatie ook al weer?’ Omdat ik voel, dat voor de cursist de tijd dringt, geef ik kort en bondig antwoord: ‘het op grond van de betaling treden in de rechten van’. De cursist roept ‘o ja, dank je nu weet ik het weer’. Nog voor ik de cursist succes heb kunnen wensen verbrak hij al de verbinding.

Soms heeft de vragensteller meer vragen. Een cursist belde mij, terwijl ik onderweg was van Nijmegen naar Noordwijk (ter hoogte van Ede), een paar dagen voor haar examen met een paar vraagjes. Tegen de tijd dat ik in Leiden was, waren al haar vragen beantwoord. Ik vond het geweldig; mijn reis was lekker opgeschoten en de cursist was blij met de antwoorden.                                                                                                                             Soms zijn de vragen complexer en is het geven van een antwoord niet zo simpel. Dan duurt het gesprek ook wat langer. Regelmatig gebeurt het dat ik al op de plaats van bestemming ben en op de parkeerplaats ( of op de inrit bij ons huis tot grote ergernis van familieleden!) nog even in de auto moet blijven zitten om het gesprek verder af te maken.

Ik geef een voorbeeld van een complexere vraag die ik een tijdje geleden in de auto voorgelegd kreeg, waar ik wat meer tijd voor nodig had!

De casus Een bedrijf koopt een kast rechtstreeks bij een fabriek. De koper van de kast, laat de kast door een van zijn werknemers ophalen bij de verkoper. De kast wordt door de werknemer van de koper goed vast gezet op een open aanhangwagen die achter de auto van de koper hangt. Onderweg naar het bedrijf van de koper knalt door een (naar later blijkt) constructiefout van de kast een achterplaat van de kast. Deze plaat komt op een achter de aanhanger rijdende auto terecht. De schade blijft gelukkig beperkt tot schade aan deze auto.                                 De WA verzekeraar van de auto van de koper moet de schade op grond van de WAM vergoeden aan de benadeelde partij. Immers de schade is ontstaan met het rijdende motorrijtuig en hetgeen daaraan gekoppeld is en daarvan losgeraakt is, maar nog niet veilig buiten het verkeer tot stilstand is gekomen.

De discussie De WA verzekeraar wil de schade gaan verhalen op de veroorzaker van de schade, namelijk de producent van de kast. Als inderdaad de onrechtmatige daad, de fout (schuld aan de zijde) van de producent en het causale verband tussen de daad en de schade aangetoond kan worden, dan is de producent aansprakelijk op grond van art. 6: 162 BW voor de gevolgschade van het gebrek aan de kast. De regels van productaansprakelijkheid gaan hier niet op omdat er geen letselschade is en omdat de betrokken partijen geen particuliere consumenten zijn. De WA verzekeraar kan dan de door hem uitbetaalde schade verhalen op de producent.

Met deze bevestiging van zijn vermoeden was de vragensteller duidelijk helemaal niet blij. Zijn volgende vraag was: ‘is er dan dekking op de aansprakelijkheidsverzekering voor bedrijven (AVB) van de producent?’ Neen, helaas deze verzekeraar zal de schade afwijzen omdat er sprake is van een schade veroorzaakt met of door een motorrijtuig. Met dit antwoord was de vragensteller nog veel minder blij, want het kan toch niet zo zijn, dat daar dan geen polisdekking voor is?! Geduldig leg ik hem uit, dat dit dus wel kan. Hij wil en kan zich daar niet bij neer leggen. Dat is dan toch een gat in dekkingen, zegt hij vertwijfeld. Zo kun je dat inderdaad ook zien, maar je kunt het ook uitleggen als een niet verzekerbaar risico. Ik kan me niet voorstellen, dat een AVB verzekeraar bij de uitsluitingen op zou willen nemen: ‘schade met of door motorrijtuigen is wel gedekt als de goederen die door verzekerde geleverd vervoerd worden door de koper zelf ’. ‘Ja, maar’ bleef de vragensteller volhouden ‘dit is toch wel erg oneerlijk ten opzichte van de producent van de kast…..’

Tot slot Ik zal u de rest van de discussie besparen, want de vragensteller en ik waren het op zich wel met elkaar eens, maar eigenlijk wilde de eigenzinnige vragensteller zich gewoon niet bij het antwoord (waarvan hij ook wel begreep, dat het een juiste antwoord was) neerleggen, omdat hij het bijzonder vervelend vond om tegen zijn klant te moeten zeggen:‘U bent wel aansprakelijk en u moet de schade wel betalen, maar er is geen polis die dekking biedt’. Ik begrijp het ook wel, het is natuurlijk ook helemaal geen leuke boodschap, maar ik kon er verder ook niets meer aan doen of aan toevoegen. Na een tijdje discussiëren was ik opgelucht, dat ik de vragensteller kon vertellen dat ik mijn eindbestemming had bereikt!