• Anita Hol-Bubeck
  • Berg en Dalseweg 78
  • 6522BP Nijmegen
  • tel. 024-324 96 20
  • anita.hol@planet.nl
contact opnemen

Home

Sinds juni 2001 ben ik assurantiedocent en auteur. Daarvoor werkte ik als schadebehandelaar bij verschillende  assurantiekantoren en was ik partime opleider. Ik ontwikkel en verzorg (maatwerk) opleidingen en daarnaast schrijf ik artikelen voor vakbladen en in opdracht van bedrijven. Kijk bij Informatie & werkzaamheden voor een uitgebreide omschrijving. 

Een lesobservator schreef naar aanleiding van een lesbezoek het volgende verslag: 'Anita doceert hoofdzakelijk op het gebied van schade (schadeverzekeringen). Zij geeft haar lessen met vaart, humor en flair. Anita is vrijwel continu in beweging. Nooit storend. Altijd functioneel. Doel is in contact met haar cursisten te blijven, de groep alert te houden.'

Cursisten zeggen in evaluaties:

'Anita is een vakvrouw, heeft veel kennis en stelt de goede vragen om je aan het denken te zetten.' 

'Anita geeft de cursus heel relaxt, met duidelijke uitleg en humor, waardoor je de aandacht vasthoudt.'

'Door de vele praktijkvoorbeelden die de enthousiaste docente Anita geeft, wordt de materie duidelijk en blijft het beter hangen.'

'Anita is een energieke en bezielde docente met veel vakkennis.'

 

Ik schrijf regelmatig korte verhalen, voor de vakpers, voor websites en als columnist voor de Vereniging Oog in Oog. Deze verhalen schrijf ik vaak naar aanleiding van gebeurtenissen die ik zelf mee maak. Hieronder volgt een column die ik zaterdag 21 maart 2020 heb geschreven.  


Samen!


Als gevolg van de corona-crisis ben ik een werkeloos thuis zittende en inkomen loze ZZP-er. Ik heb teveel tijd om na te denken. Ik hoor de stilte op straat. De herrie bij de buren - een gezin met pubers - neemt na een week toe! Ik maak me net als de rest van de wereld zorgen. Ik zie de premier en de koning die ons toespreken.

Ik denk aan mijn schoonmoeder van 90 jaar, mijn als arts hard werkende zoon en aan mijn dochter die hoogzwanger is. Ik probeer me te concentreren op wat ik doe en lees maar ik ben er met mijn hoofd niet goed bij. Ik kijk teveel TV en lees teveel op sociaal media over de stand van zaken van de crisis.

Maar na een week verandert er iets. Op TV en sociaal media zie en hoor ik andere berichten voorbij komen. Ik zie initiatieven van mensen om vraag en aanbod van hulp aan/van anderen bij elkaar te brengen. Studenten die online en telefonisch bijles gaan geven. Ondernemers die goederen bij klanten gaan bezorgen. Restaurants die maaltijden gaan bezorgen. Bloemen die gratis bezorgd worden. IT'ers die leerkrachten/docenten helpen om online les te gaan geven. Kinderen die tekeningen en kaartjes maken voor ouderen die géén bezoek mogen ontvangen. Artiesten die troostrijke liedjes schrijven. Van een opdrachtgever kreeg ik de vraag of ik wil helpen een online Nieuwsbrief op te zetten om vakgenoten te helpen om vragen te beantwoorden over het coronavirus. Allemaal mooie initiatieven die mensen belangeloos opzetten om anderen te helpen! Ik moet denken aan de uitspraak van Bert en Ernie "Door samen te werken kun je meer".

Door samen te werken kun je meer en ontstaat er in de samenleving grotere saamhorigheid. Door saamhorigheid verdwijnt het virus niet, maar wordt de ellende voor iedereen wat dragelijker. De saamhorigheid zal anderen inspireren om het vaak nutteloze nadenken (piekeren) om te zetten in doen. Doen wat je kunt! Boodschappen doen voor oude en of zieke buurtgenoten. Zwaaien naar mensen die binnen moeten blijven. Een dikke duim opsteken naar de vakkenvuller in de supermarkt die staat te dweilen met de kraan open. Bemoedigend groeten naar de supermarkt manager die met een rood hoofd probeert om in alles goede banen te leiden voor zijn personeel en de klanten. Op straat een praatje maken op 1,5 meter afstand met de eigenaresse van de kapperszaak die ze heeft moeten sluiten. Kleine dingen die leiden tot saamhorigheid waardoor iedereen zich gesteund en niet alleen voelt in deze rare tijd.

Een rare tijd om een (klein) kindje te krijgen. De aanstaande papa en mama wachten de komst van hun babymeisje afgezonderd van de buitenwereld af maar doen ook wat ze kunnen. Ze stuurden mij een liefdevolle digitale handkus die ik graag aan iedereen doorgeef!
 
Liefs,
Anita Hol-Bubeck